Οι Σπέτσες είναι ένας μικρός τόπος, εθνικά καταξιωμένος κυρίως για την πολύτιμη βοήθεια στον Εθνικό Αγώνα της Επανάστασης . Δικαιολογημένα η Ελληνική ιστορία προβάλλει τα κατορθώματά της σε στεριά και θάλασσα και η Ελληνική λογοτεχνία «υμνεί» τους καταπράσινους λόφους και τις ειδυλλιακές ακρογιαλιές της.


Όμως η ιστορία του τόπου δεν έχει αφετηρία στα χρόνια της Επανάστασης αλλά ούτε και σταματάει εκεί. Αν γυρίσουμε αιώνες πίσω θα διακρίνουμε αμυδρά ίχνη ζωής που με τον καιρό γίνονται καθαρότερα. Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα το νησί κατοικήθηκε από την Πρωτοελλαδική εποχή δηλαδή περί το 2300 π.Χ. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης στον Αργολικό κόλπο και των πηγών της, το νησί χρησιμοποιήθηκε ως σταθμός ανεφοδιασμού των πλοίων που κατευθύνονταν προς τις λακωνικές και αργολικές ακτές. Δίπλα στα ευρήματα της Πρωτοελλαδικής εποχής βρίσκονται άλλα των μυκηναϊκών χρόνων και κατόπιν των πρώτων Βυζαντινών αιώνων.

ΒOYNO KAI ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
«Πυτιούσσα» που θα πει πευκόφυτος, είναι η αρχαία ονομασία του νησιού. Πράγματι το πευκοδάσος των Σπετσών είναι μοναδικό καθότι τα πεύκα φτάνουν μέχρι και τα βράχια της θάλασσας. Isola de Spezzie, «αρωματοφόρο νήσο» την ονόμασαν οι Ενετοί, λόγω των πολλών αρωματικών φυτών της.

Έτσι το βουνό των Σπετσών συνδυάζει το σκιερό πευκοδάσος με μια πληθώρα αρωματικών φυτών και λουλουδιών αναλόγως την εποχή (θυμάρι, θρούμπι, κυκλάμινα, αγριολούλουδα κλπ.), ένας ακαταμάχητος συνδυασμός που μαζί με την υπέροχη θέα ανταμείβουν στο έπακρο τον περιπατητή του βουνού. Ένας συνδυασμός δασικών δρόμων και μονοπατιών δίνουν την ευκαιρία στον επισκέπτη να περιπλανηθεί στην κορυφογραμμή του βουνού ή και να την περάσει, καταλήγοντας σε διάφορα σημεία του περιφερικού δρόμου. Ο βασικός δρόμος προς το βουνό αρχίζει από το κεντρικό λιμάνι των Σπετσών και ανηφορίζει προς την πόλη και μετά το βουνό με κατεύθυνση τον νότο.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ
Όμορφες παραλίες με καταγάλανα νερά και πολλές με τα πεύκα να φτάνουν μέχρι την ακτογραμμή υπάρχουν διάσπαρτες γύρω από το νησί. Πολλές από αυτές είναι οργανωμένες με ξαπλώστρες, ομπρέλες και θαλάσσια σπορ. Είναι όλες σχεδόν προσβάσιμες από τον περιφερειακό ασφαλτοστρωμένο δρόμο του νησιού ή με πλωτά μέσα .

Αλλά και κοντά ή μέσα στην πόλη των Σπετσών υπάρχουν παραλίες με καθαρά νερά όπου ο καθένας μπορεί να απολαύσει το μπάνιο του στη Θάλασσα.

Δεξιά από το κεντρικό λιμάνι της Ντάπιας στο δρόμο για το Παλιό Λιμάνι στα τετρακόσια περίπου μέτρα, υπάρχει η παραλία του Αγίου Μάμα και λίγο μετά η μικρή παραλία του Αγίου Νικολάου. Και οι δύο αυτές παραλίες γεμίζουν το καλοκαίρι από λουόμενους καθότι βρίσκονται εντός της πόλης των Σπετσών και η πρόσβαση σε αυτές είναι εύκολη μετά από ένα ολιγόλεπτο περπάτημα.

Αριστερά από την Ντάπια στο δρόμο προς τη Σχολή (εννοούμε το συγκρότημα της Αναργειρίου & Κοργιαλενίου Σχολής Σπετσών) και αφού περάσουμε μια μικρή παραλία αμέσως μετά το Ξενοδοχείο Ποσειδώνιο φτάνουμε σε μερικά λεπτά στη παραλία της Κουνουπίτσας. Μετά από δέκα λεπτά περπάτημα καταλήγουμε στις παραλίες της Σχολής. Εδώ έχουμε δύο συνεχόμενες παραλίες. Η πρώτη γνωστή και ως Kaiki beach είναι οργανωμένη παραλία με θαλάσσια σπορ, beach volley, μπαρ και εστιατόριο. Αμέσως μετά την προβλήτα της Σχολής υπάρχει δεύτερη παραλία, μη οργανωμένη, με ψιλή άμμο αλλά ιδιαίτερα αγαπητή στους Σπετσιώτες. Στις δύο αυτές παραλίες μπορούμε να πάμε με τα πόδια, μιας και απέχουν λιγότερο από δύο χιλιόμετρα από το κεντρικό λιμάνι. Επίσης μπορούμε να πάμε με ιππήλατο αμαξάκι, ποδήλατο, μηχανάκι αλλά και με λεωφορείο που ξεκινά σε τακτά χρονικά διαστήματα από την αφετηρία του, μπροστά στην πλατεία του Ποσειδωνίου.

Συνεχίζοντας πλέον στον περιφερειακό δρόμο του νησιού συναντάμε το Λιγονέρι μικρή, μη οργανωμένη παραλία, και κατόπιν την παραλία του Βρέλλου, παραλία οργανωμένη με ξαπλώστρες, ομπρέλες και παραθαλάσσιο μπαρ. Μέχρι εδώ φτάνουμε και με το λεωφορείο που αναφέραμε προηγουμένως.

Μετά τον Βρέλλο ο περιφερειακός δρόμος σκαρφαλώνει στο βουνό μέχρι την διακλάδωση προς Ζωγεριά. Ο χωματόδρομος προς τα δεξιά θα μας κατεβάσει κοντά στη θάλασσα στονμεγάλο όρμο της Ζωγεριάς όπου από πολλά σημεία θα απολαύσουμε το μπάνιο μας δίπλα στις σκιές των πεύκων. Μία ολιγόλεπτη διαδρομή μέσα από τα πεύκα και δίπλα στη θάλασσα θα μας φέρει στο τέλος του χωματόδρομου στον επόμενο μικρό όρμο της Ζωγεριάς. Εδώ τα νερά έχουν ένα γαλαζοπράσινο χρώμα λόγω των πεύκων που φτάνουν μέχρι τα βράχια της Θάλασσας. Υπάρχει παραλία με άμμο και ξαπλώστρες/ομπρέλες. Εδώ λειτουργεί και η ταβέρνα της «Λούλας» γνωστή για το κοκκινιστό κοτόπουλο και τα σουτζουκάκια.

Αφήνοντας πίσω μας την διασταύρωση προς Ζωγεριά και οδηγώντας μέσα στα πεύκα φτάνουμε στη δυτική άκρη του νησιού όπου ο δρόμος στρίβει προς τα νοτιοανατολικά και μετά από μερικά χιλιόμετρα καταλήγει κοντά στη θάλασσα στη πανέμορφη παραλία της Αγίας Παρασκευής, μιας μη οργανωμένης παραλίας.

Συνεχίζοντας φτάνουμε στην μεγάλη παραλία των Αγίων Αναργύρων. Πρόκειται για μια οργανωμένη παραλία με θαλάσσια σπορ, μπαρ και εστιατόριο. Εδώ υπάρχει και η σπηλιά του Μπεκίρη ένα από τα αξιοθέατα του νησιού που πρέπει να δει ο επισκέπτης. Η σπηλιά βρίσκετε εκατό μέτρα από το δεξί άκρο της παραλίας. Μπαίνουμε είτε κολυμπώντας καθότι η θάλασσα εισχωρεί στη σπηλιά σχηματίζοντας κάτι σαν υπόγεια λίμνη με παραλία, είτε από μία είσοδο κοντά στα βράχια της θάλασσας.

Φεύγοντας από τους Αγίους Αναργύρους που βρίσκονται στο κέντρο περίπου της νότιας πλευράς του νησιού, συνεχίζουμε στον περιφερειακό παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής προς την πόλη των Σπετσών. Μετά από μερικά χιλιόμετρα θα συναντήσουμε στα δεξιά μας την διασταύρωση γιαΞυλοκέριζα. Ο δρόμος μας κατεβάζει κάτω στη θάλασσα σε μία πανέμορφη οργανωμένη παραλία. Υπάρχει μικρό κέντρο για ποτά και μεζέδες.

Συνεχίζοντας τον δρόμο της επιστροφής μέσα από το πευκοδάσος και αφού περάσουμε την μη οργανωμένη και κάπως απομονωμένη παραλία του Κουζουνού, φτάνουμε στα νοτιοανατολικά όρια της πόλης των Σπετσών και στη παραλία τηςΑγίας Μαρίνας. Εδώ έχουμε μια οργανωμένη παραλία με θαλάσσια σπορ, μπαρ και εστιατόριο σε πανέμορφη τοποθεσία με θέα το ιδιωτικό νησάκι της Σπετσοπούλας, ιδιοκτησία οικογενείας Νιάρχου. Ακολουθώντας και πάλι τον δρόμο της επιστροφής, καταλήγουμε στο κεντρικό λιμάνι των Σπετσών, την Ντάπια, έχοντας κάνει έτσι τον γύρο του νησιού.

Στις παραλίες της Αγίας Μαρίνας, των Αγίων Αναργύρων και της Αγίας Παρασκευής μπορούμε να πάμε με λεωφορείο που εκτελεί τακτά δρομολόγια και ξεκινά από την παραλία του Αγίου Μάμα, δεξιά της πόλης των Σπετσών. Στους Αγίους Αναργύρους, Αγία Παρασκευή και Ζωγεριά πάμε και με καΐκια που εκτελούν δρομολόγια από το λιμάνι της Ντάπιας. Φυσικά σε όλες τις παραλίες, εκτός της οδικής πρόσβασης, πάμε και με θαλάσσια ταξί η δικά μας πλωτά μέσα. Υπάρχουν και άλλες μικρές παραλίες, κολπίσκοι κλπ. που προσεγγίζονται μόνο δια θαλάσσης. Ο περιφερειακός δρόμος των Σπετσών έχει μήκος περίπου 22 Χιλιόμετρα.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ
Στις Σπέτσες απαγορεύεται η κυκλοφορία του ΙΧ αυτοκινήτου. Εξαίρεση στο μέτρο αφορά τους δημότες του νησιού, τους ιδιοκτήτες ή μόνιμους ενοικιαστές σπιτιών και τους δημοσίους υπαλλήλους που υπηρετούν στο νησί. Αυτοί μπορούν να φέρουν το αυτοκίνητό τους στις Σπέτσες αλλά μόνο για στάθμευση καθότι η κυκλοφορία του ΙΧ απαγορεύεται σε όλους μέσα στον οικισμό των Σπετσών.
Από τον Πειραιά υπάρχουν αρκετά καθημερινά δρομολόγια με τα ταχύπλοα ιπτάμενα δελφίνια (υδροπτέρυγα) ή τύπου καταμαράν, που οδηγούν στο νησί σε διάστημα 2.00-2.30 ωρών, αναλόγως τον αριθμό των λιμανιών που πιάνουν στη διαδρομή.


Πηγή/Φώτος: www.spetses.gr